بوقت خورده است باقى روزه امساك بايد كرد و قضا نيز واجب باشد . 119 - اما فصد و حجامت و سرمه كشيدن و ميل در گوش كردن و محلوج در احليل نهادن ، روزه را باطل نكند . 120 - فرض چهارم مباشرت ناكردن [ است ] . و اگر به فراموشى با اهل خود مباشرت كند روزه باطل نشود . و اگر غسل جنابت در صبح افتد روزه را زيان ندارد ، اما مستحب آن باشد كه پيش از صبح غسل كرده باشد . 121 - فرض پنجم آن است كه به هيچ چيز قصد آن نكند تا آب منى از وى جدا شود . مثل معانقه كردن و قبله دادن و دست‌بازى كردن و امثال آن كه اين‌ها موجب ابطال روزه باشند و كفارت لازم آيد . اما آب نشاط 28 - از اين قبيل نباشد ، و به سبب آن نيز غسل واجب شود . 122 - فرض ششم : به قصد قى نكند ، و اگر بىاختيار قى كند روزه باطل نشود . و اگر زكام زحمتش دهد و چيزى منعقد از حلق براند و بيفكند يا از دماغ فروآيد و به حلقش فرورود بىاختيار ، روزه باطل نشود از آن سبب كه حذر كردن از اين جنس دشوار [ است ] . 123 - ديگر سنتهاى روزه هم شش است : اول تأخير سحور است . دوم تعجيل روزه گشودن به خرما يا به آب . سيم بعد از زوال ، مسواك ناكردن است . چهارم سخاوت كردن است و از فضل طعام خود اهل بيت و همسايگان و فقرا و مساكين را خورانيدن . پنجم خلق خوش را استعمال كردن . ششم عشر آخر در عبادت كوشيدن ، و اعتكاف كردن اولى باشد 10 كه مصطفى - عليه السلام - پيوسته اعتكاف كرده است . و يك سال به سبب جهادى كه پيش آمد ، اعتكاف نتوانست كردن ، در سال دوم بيست روز نيت اعتكاف كرد تا قضاى ما فات كرده باشد . 124 - و چون نيت اعتكاف خواهد كردن ، اولى آن باشد كه در شب